Evolucija i progres jedinke je audio-vizuelna bajka Amplituda. Interakcija kinetičkim instrumentima sa publikom i EKG talasima performera (Katarina Ranković, Katarina Orlandić i Aleksander Zain) će u ovom slučaju biti inicijalni impuls audio-vizuelne predstave.

Ova dva predstavnika sintetičkog zvuka su auditivna boja sveta oko nas, otuđenosti i informacija koje naše telo apsorbuje svakodnevno. Dizajn zvuka vodi Sergej Sokolov, dok je za rasvetu zadužen Ivan Milenković. Treći impuls jeste zvuk duše. Akustični zvuk je protagonista koji svoj solo dobija nakon katarzičnog praska i susreta sintetičkog i akustičnog impulsa. Svojim svetlom, belinom i spokojem, kako kostima, koji dizajnira kostimograf Marija Tavčar i akustična amplituda unutrašnjosti u ovoj predstavi jeste vodič ka spokoju i kraju, odnosno novom početku.

Zbir tri impulsa se pretvara u mernu jedinicu jednog ciklusa od najnižih do najviših oscilacija, vraćajući se onoj inicijalnoj, usamljenoj jedinki medju impulsima, nazivajući je – amplituda.

Katarina Ranković je pijanistkinja i interdisciplinarna umetnica, koja stvara iz oblasti muzike, teatra, filma i performansa. Završila je master studije na Fakultetu muzičke umetnosti u Beogradu, nakon čega je bila stipendistkinja Performance HUB programa, dok sa performativnom predstavom “Amplituda” završava doktorske studije na Akademiji umetnosti u Novom Sadu, pod mentorstvom Gorana Markovića.

U svom autorskom radu na polju muzike, komponovala je za mnogobrojne predstave u Srbiji, Hrvatskoj i Sloveniji. Aktivna je i kao kompozitor i izvođač performansa i eksperimentalnih izvođenja u oblasti drame i muzike. Inspiraciju nalazi u putovanjima, interakciji sa prijateljima i porodicom i  zagrljaju.

The post AMPLITUDA – doktorski rad Katarine Ranković koji spaja medicinu i umetnost appeared first on Kulturni kišobran.