“Leon Moren, sveštenik” francuske književnice Beatris Bek

Izdavačka kuća Štrik predstavlja francuski roman koji je 1952. godine ovenčan prestižnom Gonkurovom nagradom. Ovo je priča o veri, sumnji, telesnosti, ideologiji i neizrecivoj čežnji.

Reč je o romanu “Leon Moren, sveštenik” francuske književnice Beatris Bek.

U okupiranoj Francuskoj, usred građanskog rata i borbe za preživljavanje, udovica Barni ulazi u ispovedaonicu ali ne s namerom da se ispovedi. Iznenađena lucidnošću mladog sveštenika Leona Morena, koji se ne boji da govori o Bogu kao o izazovu a ne utehi, Barni ulazi u odnos koji ne ume tačno da odredi. Veza Barni i Leona Morena je duhovna, intelektualna, emocionalna. Možda i erotska?

Leon Moren, sveštenik jeste roman o veri, sumnji, telesnosti, ideologiji i neizrecivoj čežnji, pisan stilom koji je istovremeno strog i duhovit, promišljen i potresan. Objavljen 1952. godine, danas se čita kao iskren prikaz ženske slobode u odnosu na veru, seksualnost i potragu za smislom.

Beatris Bek (1914–2008) bila je francuska književnica belgijsko-irskog porekla. Studirala je književnost u Grenoblu i radila kao novinarka, učiteljica i sekreterica. Presudan trenutak za njeno književno sazrevanje bio je susret sa Andreom Židom, koji ju je ohrabrio da piše o svom životu, bez ulepšavanja i kompromisa.

Stvaralački put je započela ciklusom koji čini šest romana o Barni, junakinji koja je njena književna dvojnica. Prvi romani doneli su joj skromno priznanje, ali je 1952. godine stekla slavu i osvojila prestižnu Gonkurovu nagradu za roman Leon Moren, sveštenik. Ova priča o neobičnoj duhovnoj i emotivnoj vezi između sveštenika i udovice kasnije je ekranizovana u filmu Žan-Pjera Melvila u kojem glavne uloge tumače filmske zvezde Žan Pol Belmondo i Emanuel Riva.

Njeno stvaralaštvo obuhvata romane, priče i memoare, a teme koje su obeležile njen opus su smrt, siromaštvo, unutrašnja izgnanstva, erotika i duhovnost. Pored ispovednog tona, njen stil odlikuju asocijativnost, simboli i psihološka nijansiranost.